Όταν θέλουμε, μπορούμε (συνέχεια).

Καλησπέρα!

Στο προηγούμενο αφιέρωμα στους Έλληνες που ξεχωρίζουν ξέχασα να αναφέρω την GAEA. Είναι μία από τις λίγες αγροτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα οι οποίες δείχνουν το δρόμο για την αγροτική παραγωγή. Ευτυχώς όμως έπεσε στα χέρια μου η συνέντευξη που έδωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας ο κ. Αρης Κεφαλογιάννης στο Σταύρο Θεοδωράκη και μου θύμισε την αμέλεια που έκανα. Έτσι χωρίς αλλά λόγια σας παραθέτω ολόκληρη την ενδιαφέρουσα συνέντευξη, την οποία μπορείτε να την βρείτε και εδώ. Όπου βλέπετε bold είναι δική μου παρέμβαση. Καλή ανάγνωση. Στο τέλος, όπως πάντα έχει τραγούδι.Στο ραντεβού ήρθε με μια μεγάλη μαύρη τσάντα. Μικρή βαλίτσα θα την έλεγε κάποιος. Αυτές με τα ροδάκια που παίρνουν συνήθως οι μπίζνεσμαν στα αεροπλάνα. Με υπολογιστές, ξένες εφημερίδες, βιβλία, ημερολόγια, ντοσιέ με εκκρεμότητες. Δεν την άνοιξε, το φαντάστηκα. «Μέχρι το βράδυ έχω συνεχώς ραντεβού» δικαιολογήθηκε. Το ύφος του πάντως δεν μαρτυρούσε κανένα άγχος. Με ρώτησε για τα πολιτικά, αν ξέρω κάτι παραπάνω, αλλά η ερώτησή του ήταν μάλλον ρητορική. Τα ήξερε όλα. Την προηγούμενη φορά που είχαμε συναντηθεί μιλούσαμε για το λάδι της Κρήτης. Για τους συμπατριώτες μας που όταν σηκώνονται από τα καφενεία μεγαλουργούν. Τώρα στα χέρια του έχει μια κυλινδρική συσκευασία λαδιού ενός λίτρου. «Βρανά» διαβάζω τα μεγάλα γράμματα. Την ξέρω την ιστορία. Το ελαιοτριβείο Βρανά ήταν το παλαιότερο ατμοκίνητο ελαιοτριβείο του Αιγαίου. Κτίστηκε το 1887 από τον παππού του Ελύτη. «Εκεί ρόδια, κυδώνια θεοί μελαχρινοί, θείοι κ’ εξάδελφοι το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια», που γράφει και ο ποιητής. Το ερειπωμένο ελαιοτριβείο αναστηλώθηκε από το «Αρχιπέλαγος» και στη θέση του δημιουργήθηκε ένα Μουσείο Ελαιουργίας. Και τώρα η Gaea βγάζει ένα λάδι με την ίδια ελιά, την Αγριελιά, και με τον «παλιό καλό τρόπο». «Μα είναι καιρός για προϊόντα με αρώματα ποιητικά», τον προκαλώ. «Μα πώς αλλιώς θα κατακτήσουμε τη Γερμανία», μου απαντά και με ξαφνιάζει.

Γιατί Gaea και όχι Γαία;
Γιατί το 82% της δουλειάς μας είναι εκτός Ελλάδας.
Το 82%;
Μέχρι το 2000 ήταν το 100%. Αλλά δεν μπορείς να κυκλοφορείς διεθνώς και να λες ότι «είμαι το αυθεντικό ελληνικό brand» και να μην έχεις και μια σοβαρή παρουσία στη χώρα σου. Ακολουθήσαμε λοιπόν ένα πλάνο ανάπτυξης και σήμερα το 18% των συνολικών μας πωλήσεων είναι στην ελληνική αγορά. Το 82% είναι εξαγωγές.
Ευρώπη;
Κατά κύριο λόγο συν Ρωσία, Αμερική.
Κίνα;
Εχει γίνει ένα μικρό άνοιγμα, αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι η λύση για το ελληνικό ελαιόλαδο είναι η Κίνα. Είναι έξω από τις διατροφικές συνήθειες των Κινέζων. Είναι μια αγορά στην οποία πρέπει να βάλεις πόδι, αλλά για το μέλλον, όχι για σήμερα.
Η οικογένεια σας ήθελε πολιτικό;
Η πολιτική ιστορία της οικογένειας αρχίζει με τον προπάππο μου που ήταν πρόεδρος της Κρητικής Βουλής πριν ενωθεί η Κρήτη με την Ελλάδα. Τον διαδέχεται ο παππούς μου. Ενας αξιόλογος άνθρωπος, γιατρός με μεταπτυχιακά στη Βιέννη και το Παρίσι. Το 1934 έπεσε θύμα πολιτικής δολοφονίας.
Ο πατέρας μου δεν συνέχισε την πολιτική παράδοση της οικογένειας, αλλά ο διακαής πόθος του ήταν να μπω εγώ στην πολιτική. Σπούδασα Νομική και μετά έφυγα για το London School of Economics για να σπουδάζω Δίκαιο Ανταγωνισμού.
Και επιλέξατε τα ράφια του Λονδίνου αντί για τα έδρανα της Βουλής.
Ολα άρχισαν από μια τυχαία συνάντηση με μια ηλικιωμένη Αγγλίδα, γκουρού στον χώρο των τροφίμων. «Εχετε τόσα καταπληκτικά προϊόντα στην Ελλάδα, γιατί δεν βρίσκουμε τίποτε στα ράφια των σούπερ μάρκετ στην Αγγλία;» με ρώτησε και ουσιαστικά από αυτή τη συζήτηση ξεκίνησε η ιστορία της Gaea.
Αληθεύει ότι οι Γερμανοί είναι οι καλύτεροι πελάτες σας;
Ναι η Γερμανία αυτή τη στιγμή είναι η No 1 αγορά μας. Με διαφορά. Ηταν και παραμένει δηλαδή…
Παραμένει παρά την κρίση, αυτό μου λέτε;
Ναι, γιατί με όλη αυτή την αρνητική δημοσιότητα φοβηθήκαμε ότι θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά οι πωλήσεις μας στο εξωτερικό. Τελικά όμως, ο δικός μας γερμανός καταναλωτής, που είναι από τη μέση και υψηλή τάξη, παραμένει ευνοϊκά διακείμενος απέναντι στην Ελλάδα. Εχει καλές αναμνήσεις, εκτιμά τα προϊόντα, του αρέσει η χώρα.
Οι Τούρκοι συνεχίζουν να είναι ανταγωνιστές μας στη Γερμανία;
Οχι, οι Τούρκοι δημιούργησαν πολύ γρήγορα κακό όνομα λόγω κακής ποιότητας. Ο ανταγωνισμός μας έρχεται από την Ιταλία και την Ισπανία.
Είναι φθηνότεροι από εμάς;
Η Ισπανία βγάζει περισσότερο από ένα εκατομμύριο τόνους ελαιόλαδο, φέτος έβγαλε 1,5 και έχει πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής γιατί το 80% της συλλογής γίνεται μηχανικά. Αρα έχει χαμηλές τιμές, αλλά και χαμηλότερη όμως ποιότητα από τη δική μας.
Εμείς πόσους τόνους βγάζουμε, 400.000;
Πόσο βγάζουμε πραγματικά; Γύρω στις 230.000 τόνους.
Δηλώναμε περισσότερα για να εισπράττουμε επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση;
Κοιτάξτε, η καταστροφή της αγροτικής παραγωγής ήταν ότι οι επιδοτήσεις έγιναν το μοναδικό αντικείμενο της αγροτικής πολιτικής.
Οι Ιταλοί τι δηλώνουν;
Δηλώνουν 600.000 και βγάζουν 350.000 τόνους. Μόνο το ισπανικό νούμερο είναι πραγματικό. Οι Ιταλοί δημιουργούν μείγματα με λάδια από διάφορες χώρες ώστε να χαμηλώσουν το κόστος.
Το ίδιο δεν κάνουμε και εμείς;
Υπάρχουν φήμες ότι γίνονται εισαγωγές φθηνού ελαιολάδου από την Ισπανία που βαφτίζεται ελληνικό, αλλά ειλικρινά δεν έχω κανένα τέτοιο στοιχείο.
Θα βάζατε δηλαδή το χέρι σας στη φωτιά;
Αυτό που θα έλεγα είναι ότι τουλάχιστον το προϊόν που εξάγεται είναι ελληνικό. Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην Ιταλία. Τώρα, αν στην Ελλάδα κάποια «σήματα» που τα βλέπουμε σε πολύ περίεργες τιμές και με ερωτηματικά σε θέματα ποιότητας είναι μείγματα ξένων λαδιών, ειλικρινά δεν μπορώ να το πω. Το σίγουρο είναι πάντως ότι είμαστε σε μια χώρα στην οποία δεν υπάρχουν έλεγχοι και επικρατεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός.
Υπάρχει και σε εσάς δηλαδή η αίσθηση ότι «αν δεν εξαπατήσεις εσύ την αγορά, θα την εξαπατήσει και θα κερδίσει κάποιος άλλος»;
Βέβαια και αυτός είναι ο λόγος φτάσαμε εδώ ως κοινωνία. Πολλοί είπαν, «αφού το κάνουν οι άλλοι να το κάνω κι εγώ». Δεν είναι όμως όλη η ελληνική κοινωνία σάπια, απλώς οι περισσότεροι αποδεχτήκαμε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και δεν αντιδράσαμε.
Για να επιστρέψουμε στο λάδι, ποιος πρέπει να είναι ο στόχος μας; Να γίνουμε Ισπανία;
Ναι, μόνο που δεν μπορούμε να γίνουμε Ισπανία. Γιατί εκεί η μορφολογία του εδάφους και η βιομηχανική υποδομή επιτρέπουν τις οικονομίες κλίμακας. Εδώ έχουμε ορεινές περιοχές, πολλούς μικρούς κλήρους και η συλλογή γίνεται με το χέρι. Αυτά ανεβάζουν το κόστος. Ωστόσο το 80% της ελληνικής παραγωγής είναι έξτρα παρθένο, το 25% της ισπανικής παραγωγής είναι έξτρα παρθένο, το 50% της ιταλικής παραγωγής είναι έξτρα παρθένο. Δεν χρειάζεται λοιπόν μεγάλη φιλοσοφία. Πρέπει να διαφημίσουμε διεθνώς το έξτρα παρθένο, να δημιουργήσουμε μια υπεραξία που το μεγαλύτερο μέρος της θα επιστρέψει στον έλληνα αγρότη.
Προς το παρόν πάντως τα χωριά διαμαρτύρονται…
Ναι και έχουν δίκιο, γιατί με αυτές τις τιμές πραγματικά δεν βγαίνουν. Και τι γίνεται; Κάποιοι εγκαταλείπουν τις καλλιέργειες, δεν φροντίζουν τα δένδρα και έτσι η ποιότητα χρόνο με τον χρόνο πέφτει. Αν συνεχίσουμε έτσι, το μεγάλο εθνικό μας προϊόν θα εξαφανιστεί. Αυτό που έγινε στη σταφίδα σε 100 χρόνια θα συμβεί στο ελαιόλαδο σε λίγα χρόνια, γιατί πλέον οι αγορές κινούνται πολύ πιο γρήγορα.
Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν;
Να χαράξουμε μια εθνική στρατηγική. Και αφού οι πολιτικοί αδυνατούν να κάνουν κάτι, να την εκπονήσουμε εμείς. Οι συνεταιριστές, οι αγρότες, οι τυποποιητές, οι βιομήχανοι, οι έμποροι. Στην Gaea κάναμε ένα μικρό πείραμα, το οποίο πιστεύω ότι δείχνει τον δρόμο. Το 2008 ο αγροτικός Συνεταιρισμός Κριτσάς, ένα χωριουδάκι πάνω από τον Αγιο Νικόλαο, πήρε το 1ο Βραβείο του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου με ένα πραγματικά εξαιρετικό προϊόν.
Καλά χωράφια;
Κυρίως βέλτιστες πρακτικές. Το έδαφος, το μικροκλίμα, η ποικιλία της ελιάς είναι το 15%. Το 85% είναι οι βέλτιστες πρακτικές. Και τις βέλτιστες πρακτικές τις κάνουν οι άνθρωποι. Εκεί λοιπόν βρέθηκε ένας πρόεδρος στον Συνεταιρισμό που έφερε μεγάλα μηχανήματα και είπε στους συγχωριανούς του: τα δέντρα μας είναι της ίδιας ηλικίας, όλοι λίγο – πολύ την ίδια ποιότητα βγάζουμε, θα κάνουμε λοιπόν κοινή άλεση. Θα φέρνει ο καθένας τις ελιές του, θα τις ζυγίζει και θα αλέθονται αμέσως όλες μαζί. Γιατί τι είχαμε; Τέλειωνε κάποιος το μεσημέρι και περίμενε μέχρι το ξημέρωμα να έρθει η σειρά του, για να αλέσει. Η ελιά όμως είναι καρπός. Οσο πιο φρέσκο τον στύψεις τόσο καλύτερο λάδι θα πάρεις. Οπως ένα πορτοκάλι. Το ίδιο είναι να το κόβεις από το δένδρο και να το στύβεις και το ίδιο είναι να το στύβεις σε δυο μέρες; Με τέτοιες λοιπόν βέλτιστες πρακτικές στην Κριτσά έβγαλαν εξαίρετο λάδι.
Το οποίο τους το πήρατε και το προωθήσατε στο εξωτερικό.
Δεν τους το πήραμε ακριβώς. Κάναμε μια εταιρεία 50-50, προβλέποντας βέβαια τη συμμετοχή των αγροτών στα κέρδη. Δώσαμε μια πραγματική υπεραξία σε αυτό το εκπληκτικό προϊόν και έτσι ο αγρότης της Κριτσάς τα 2 τελευταία χρόνια έχει πάρει 30% υψηλότερη τιμή από οποιονδήποτε άλλο παραγωγό ελαιολάδου στην Ελλάδα.
Το ίδιο θα κάνετε και με το ελαιοτριβείο του Ελύτη στη Λέσβο;
Ναι, ο Κόλπος της Γέρας δίνει εξαιρετικό ελαιόλαδο και μέσα από τις πωλήσεις του θα στηρίξουμε το Μουσείο Ελαιοτριβείο Βρανά που συνδέεται με τον ποιητή του Αιγαίου, τον Οδυσσέα Ελύτη. Ξέρετε, εγώ πλέον πιστεύω σε αυτό που έχει πει ο νομπελίστας Μοχάμεντ Γιούνους, «ο τραπεζίτης των φτωχών», ότι οι εταιρίες πρέπει να αξιολογούνται όχι μόνο βάσει των οικονομικών αποτελεσμάτων τους αλλά και βάσει της προσφοράς τους στην κοινωνία. Και δεν εννοώ μόνο να πληρώνουν τους φόρους τους, αλλά να έχουν συμμετοχή στην προστασία του περιβάλλοντος, να στηρίζουν κοινωφελείς σκοπούς, να προάγουν τον πολιτισμό.
Είναι και μια επιχειρηματική στρατηγική πάντως. «Ανακαλύπτω εξαιρετικά λάδια και τα προωθώ στο εξωτερικό».
Δεν θα το κάνουμε μόνο με το λάδι. Συνεργαζόμαστε με παραγωγούς διαλεκτών προϊόντων ώστε να βγάλουμε, κρητικό παξιμάδι, τσάγια με αρωματικά φυτά, δηλαδή προϊόντα που έχουν ζήτηση διεθνώς.
Πού βγαίνει το καλύτερο ελληνικό λάδι;
Στο χωριό του καθενός! Αυτό λένε και στην Ελλάδα και στην Ιταλία και στην Ισπανία. Να απαντήσω σοβαρά. Εξαιρετικό λάδι μπορεί να βγει παντού στην Ελλάδα εφόσον ακολουθηθούν οι βέλτιστες πρακτικές. Υπάρχουν πάντως μερικές περιοχές που μπορούν να βγάλουν λίγο πιο εύκολα το εξαιρετικό. Η Λακωνία, η Μεσσηνία, η Κρήτη.
Ποια είναι η γνώμη σας για τον Παπαδήμο;
Από τη στιγμή που δεν υπάρχει πολιτική ηγεσία που μπορεί να δώσει λύσεις, καλύτερα να έχουμε έναν τεχνοκράτη που ίσως προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αν οι θεσμοί λειτουργήσουν, η διαφθορά καταπολεμηθεί και η πολιτική επιρροή όπως και οι αθέμιτες συνδικαλιστικές πρακτικές περιοριστούν, η ανάπτυξη που θα ακολουθήσει θα είναι εντυπωσιακή.
Ξέρετε όμως τι λένε κάποιοι; Να σώσουμε τη χώρα, αλλά για να την παραδώσουμε στους ίδιους ανθρώπους;
Χρειάζεται όντως μια νέα ηγετική προσωπικότητα, η οποία θα ξαναδώσει στην κοινωνία το όραμα και τις αξίες. Αλλιώς, θα γυρίσουμε ξανά εδώ που είμαστε.
Αυτοί που υποστηρίζουν την επιστροφή στη δραχμή, λένε ότι έτσι θα διευκολυνθούν και οι εξαγωγές μας. Συμφωνείτε;
Η Gaea ως εξαγωγική εταιρεία δεν θα έπρεπε να ανησυχεί για το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή. Το θεωρώ όμως μεγάλη καταστροφή. Μπορεί βραχυπρόθεσμα να βοηθήσει τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας, αλλά θα έχουμε τόσο μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, θα βιώσουμε τόσο άσχημες καταστάσεις που θα είναι μια καταστροφή για το brand name Ελλάδα. Αλλωστε, όσο καλά και να πηγαίνει μια εταιρεία ή ένα άτομο, δεν υπάρχει ευτυχία μέσα σε μια κοινωνία που δυστυχεί.

Ελπίζω να την απολαύσατε  την συνέντευξη και σεις όσο και εγώ. Για τραγούδι το theme song των Πρωταγωνιστών φυσικά. Calexico – Stray

Advertisements

About chriszah

Ένας επαναστάτης του αυτονόητου. Προσπαθώ να μιλήσω οικονομικά σε μια χώρα γεμάτη "οικονομολόγους"... Στη φωτογραφία είναι το γιοφύρι της Άρτας. Δείτε όλα τα άρθρα του/της chriszah

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: