2,5 ευρώ την μέρα.

Καλησπέρα!

Πέρασε καιρό από την τελευταία φορά που έγραψα. Η μακρά απουσία μου από τα πληκτρολόγια οφείλεται σε ένα και μόνο λόγο: την φιλοδοξία. Προσπάθησα λοιπόν να κάνω κάτι που θα ανέβαζε το blog ένα επίπεδο παραπάνω αλλά απαιτούσε χρόνο και προσπάθεια που αυτό τον καιρό δεν έχω. Τεσπα κάποια από αυτά που ετοίμαζα θα τα δείτε εν καιρώ (το καλοκαίρι μάλλον). Ένας και από τους λόγους που δεν είναι χρόνο είναι γιατί διαβάζω ένα εξαιρετικό βιβλίο που (κακώς) το είχα παραμελήσει στην βιβλιοθήκη μου. Λέγετε Dead Aid και είναι της Dambisa Moyo.

Η Dambisa Moyo είναι ένα από τα πλέον φωτεινά μυαλά της Αφρικής, με σπουδές στο Oxford University και στο John F. Kennedy School of Government του Harvard University και σταδιοδρομία στην Goldman Sachs και στην Παγκόσμια Τράπεζα. Σε αυτό λοιπόν το βιβλίο αποδεικνύει ότι η κοινωνία της βοήθειας (world of aid την ονομάζει) αντί να βοηθάει την αφρικάνικη ήπειρο να αναπτυχθεί έχει τελικά τα αντίθετα αποτελέσματα. Και παρότι η δουλειά του οικονομολόγου, όπως έχω ξαναπεί, πρέπει να σταματάει στην ανάλυση του προβλήματος, η κ. Moyo προχωράει ένα βήμα παραπέρα και προτείνει λύσεις για να μπει η Αφρική επιτέλους στον δρόμο της ανάπτυξης.

Μια από τις λύσεις που προτείνει στους λαούς της Αφρικής είναι το εμπόριο (dah!) αγροτικών προϊόντων με τους Δυτικούς και τους Κινέζους. Και εδώ αγαπητέ αναγνώστη έρχεται το πρόβλημα για το οποίο μιλάει και η κ.Moyo αλλά και εγώ: οι αγροτικές επιδοτήσεις των Δυτικών χωρών (Ε.Ε. και Η.Π.Α. δηλαδή). Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της κ.Moyo, που είναι στοιχεία του 2008, της συγγραφέως περίπου τα μισά (!) λεφτά του προϋπολογισμού της Ε.Ε. (γύρω στα 127 δις) κατευθύνονται είτε σε άμεσες είτε σε έμμεσες αγροτικές επιδοτήσεις. Για να καταλάβουμε λίγο τα μεγέθη κάθε αγελάδα της Ε.Ε. ζει με 2,5 δολάρια την ημέρα! Στον κόσμο αυτή την στιγμή υπάρχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι οι οποίοι ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Το χειρότερο όμως αντί οι επιδοτήσεις να είναι υποστηρικτικές στους αγρότες τείνουν να γίνουν η κυριότερη πηγή εισοδήματός τους. Το 35% του εισοδήματος των Ευρωπαίων αγροτών προέρχεται από τις αγροτικές επιδοτήσεις. Αλλά και στις Η.Π.Α. τα πράγματα δεν διαφέρουν και πολύ. Οι επιδοτήσεις των Αμερικάνων αγροτών φτάνουν στα 15 δις με αυξανόμενες τάσεις. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που αναφέρει η συγγραφέας μέσω της Oxfam: Το 2003 οι επιδοτήσεις των Αμερικάνων αγροτών του βαμβακιού ήταν μεγαλύτερες από το ΑΕΠ της Μπουρκίνα Φάσο. Και για να τελειώσω με τα προβλήματα που δημιουργούν οι αγροτικές επιδοτήσεις στην Αφρική, 500 δις εισόδημα μέσω του εμπορίου χάνει κάθε χρόνο κάθε χρόνο η Αφρική λόγω των εμποδίων που θέτουν οι Δυτικές χώρες στο εμπόριο με την Αφρική.

Αλλά αγαπητέ αναγνώστη δεν είναι μόνο η Αφρική που πλήττεται από τις αγροτικές επιδοτήσεις. Είναι και η πολύπαθη ήπειρός μας που «πληγώνεται» από αυτή την σπατάλη των αγροτικών επιδοτήσεων. Και εξηγούμαι γιατί σίγουρα έχω παρεξηγηθεί. Το παρακάτω σχεδιάγραμμα δείχνει την κατανομή του προϋπολογισμού της Ε.Ε.

Όπως φαίνεται λοιπόν περίπου τα μισά λεφτά πάνε στους αγρότες και ένα 40% στα έργα συνοχής των περιφερειών της Ε.Ε. ( ΚΠΣ, ΕΠΣΑ και λοιπά). Δυστυχώς δεν βλέπετε πουθενά να υπάρχουν λεφτά για την παιδεία ή/και την έρευνα και την ανάπτυξη. Προτιμάμε λοιπόν να δίνουμε λεφτά για να παράγει η Αιτωλοκαρνανία καπνά και όχι για να αναπτύσσει το Πανεπιστήμιου του Αγρινίου νέες καλλιέργειες που δεν θα χρειάζονται νερό. Επιπλέον η καθηγήτρια Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη στο κείμενό της «ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ: ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΕΒΛΕΣ» για λογαριασμό του ΕΚΚΕ αναφέρει για τις γεωργικές επιδότησεις:

Οι γεωργικές επιδοτήσεις είναι οι περισσότερο συζητημένες γιατί αντιπροσωπεύουν τον μεγαλύτερο όγκο επιδοτήσεων παγκόσμια και έχουν τις περισσότερο αρνητικές επιπτώσεις. Πολλές μελέτες έδειξαν ότι ενώ προωθούνται για την ευημερία των αγροτών, στην πραγματικότητα ωφελούν περισσότερο τις μεγάλες παρά τις μικρές (οικογενειακές) αγροτικές επιχειρήσεις ενόσω συνδέονται με τον όγκο παραγωγής ή πρώτων υλών. Μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση των τελικών τιμών των αγροτικών προϊόντων και σε λιγότερες δουλειές στη γεωργία. Η επιδοτούμενη γεωργία στις πλούσιες χώρες δημιουργεί άνισο ανταγωνισμό τον οποίο οι φτωχές χώρες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με εντατικοποίηση της γεωργίας. Οι πρακτικές εντατικοποίησης (και μονοκαλλιέργειας) της γεωργίας (χρήση αγροχημικών, βαρέων γεωργικών μηχανημάτων, μείωση αγραναπαύσεων, κ.λπ.) έχουν προκαλέσει σοβαρότατες, συνήθως αλληλένδετες και συχνά μη αναστρέψιμες, επιπτώσεις σε φυσικούς πόρους και περιβαλλοντικούς αποδέκτες όπως: εξάντληση και υποβάθμιση των υδατικών και εδαφικών πόρων (διάβρωση, ρύπανση εδάφους, ευτροφισμός, ρύπανση υδάτων, πτώση της στάθμης και υφαλμύρωση των υδροφορέων), με συνέπειες στον κύκλο του άνθρακα, τη συγκράτηση νερού και την αντοχή σε ξηρασία, αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου, μείωση της βιοποικιλότητας, εξαφάνιση παραδοσιακών ποικιλιών φυτικών και ζωικών ειδών, καταστροφή σπάνιων οικοτόπων και αλλοίωση του τοπίου. Οι Myers και Kent εκτίμησαν το ετήσιο κόστος της εδαφικής διάβρωσης σε 150 δις. δολάρια και το ετήσιο κόστος της βλάβης από εντομοκτόνα σε 150 δις. δολάρια, αποκαλύπτοντας έτσι το μέγεθος των «κρυφών» επιδοτήσεων που πλησιάζει αυτό των φανερών. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΚΑΠ και οι χρηματοδοτήσεις των Διαρθρωτικών Ταμείων οδήγησαν στην εντατικοποίηση της γεωργίας, στην επέκταση της σε περιοχές με σοβαρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς (π.χ. ξηρές ή ημί-ξηρες), στην αποψίλωση δασών και στην αποξήρανση υγροτόπων με δραματικές συνέπειες για τους ευαίσθητους υδατικούς και εδαφικούς πόρους της Μεσογείου.

Πιστεύω ότι οποιοσδήποτε έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από την Αμφιλοχία καταλαβαίνει ότι όλα αυτά που περιγράφονται παραπάνω ισχύουν στο ακέραιο. Δυστυχώς στην Ευρώπη δεν γίνεται καμία συζήτηση για την περικοπή των αγροτικών επιδοτήσεων. Ο μόνος πολιτικός που τολμήσε να ζητήσει να καταργηθούν ήταν ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο κ. Τονυ Μπλερ (ναι ο μακελάρης του Ίρακ, είδες πως τα φέρνει η ζωή).

Αυτά τα ολίγα είχα να γράψω για την αγελάδα που ζει με 2,5 ευρώ την ημέρα. Ελπίζω να καταλάβατε ότι οι αγροτικές επιδοτήσεις δεν κάνουν κακό μόνο σε μας αλλά και στις χώρες που χρειάζονται, και που δίνουμε, την βοηθεία μας.

Για τραγούδι παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχομαι για να βάλω αυτό, επέλεξα να βάλω από μια μπάντα που αγαπώ και μου είχε κάνει εντύπωση που τόσο καιρό δεν σας τους είχα προτείνει. The Decemberists – The Wanting Comes In Waves / Repaid.

Advertisements

About chriszah

Ένας επαναστάτης του αυτονόητου. Προσπαθώ να μιλήσω οικονομικά σε μια χώρα γεμάτη "οικονομολόγους"... Στη φωτογραφία είναι το γιοφύρι της Άρτας. Δείτε όλα τα άρθρα του/της chriszah

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: