Let’s talk about music XVI (Rage Against the Machine issue)

Καλησπέρα!

Επετειακό το σημερινό ltam μιας και σαν σήμερα 20 χρόνια πριν έβγαινε ο καλύτερος δίσκος των ’90’s (πέστε να με φάτε, δεν αλλάζω γνώμη) από τους Rage Against the Machine. Χωρίς πολλά πολλά πάμε να απολαύσουμε 4 τραγούδια, ένα από κάθε δίσκο, ως ένα ελάχιστο φόρο τιμής σε μία από τις πιο αυθεντικές μπάντες. Καλή ακρόαση…

Ήταν 20 χρόνια πριν, στα χρόνια της αφθονίας, όταν προσγειωνόταν στο πλανήτη της ροκ οι RATM με το ομώνυμο άλμπουμ. Ο στόχος τους εξαρχής, από το εξώφυλλο το καταλαβαίνεις, να προκαλέσουν την δύση να κοιτάξει κατάματα τα προβλήματα της και τις αδικίες που γεννά το σύστημα που κυριαρχεί.

Bam! Here’s the plan
Motherfuck Uncle Sam
Step back, I know who I am
Raise up your ear, I’ll drop the style and clear
It’s the beats and the lyrics they fear
The rage is relentless
We need a movement with a quickness
You are the witness of change
And to counteract
We gotta take the power back

Η αποδοχή από κριτικούς και οπαδούς ήταν άμεση, και η είσοδος στο πάνθεον των ηρώων της ροκ δεδομένη. Ακολούθησε το 1996 το Evil Empire. Μπορεί να μην είχε την σπιρτάδα του 1ο άλμπουμ αλλά αυτό δεν το εμπόδισε να ανέβει στο #1 του Billboard 200 και το τραγούδι Tire Me να κερδίσει βραβείο Grammy. Όχι ότι αυτά έχουν σημασία για τους RATM αλλά για να ξέρετε ότι η μπάντα έχει και βραβεία (αμέ!). Από το άλμπουμ αυτό ακούμε το Bulls on Parade…

Ακολουθεί το 1999 το The Battle of Los Angeles. Είναι το τελευταίο, μέχρι τώρα, άλμπουμ των RATM με πρωτότυπα τραγούδια. Όλα αυτά για τα οποία έγιναν γνωστοί οι RATM, τα riffs του Morello, τα rhymes του De la Rosa, η μαγεία του μπάσου από τον Commerford και τα κρουστά που σε κάνουν να θέλεις να χτυπιέσαι ακόμα πιο πολύ από τον Wilk, είναι εδώ χωρίς την φρεσκάδα των 2 πρώτων άλμπουμ. Ακόμα και έτσι όμως πολλές πάντες θα ήθελαν να βγάλουν ένα τραγούδι σαν το Guerrilla Radio.

Ακολούθησε την επόμενη χρονιά το Renegades, έχοντας μόνο διασκευές, οι οποίες όπως το παρακάτω που θα ακούσουμε απλώς τα σπάνε. Δυστυχώς μετά από αυτό ήρθε, σχεδόν αναγκαστικά πιστεύω, η πρώτη διάλυση της μπάντας.

Και ερχόμαστε στο 2007 και το Coachella Festivall για να γίνει το reunion της ιστορικής αυτής μπάντας. Έκτοτε η μπάντα περιοδεύει και ροκάρει ανά την υφήλιο και μας κάνει να ανυπομονούμε για το πότε θα ακούσουμε καινούργια πράγματα!

Πριν τελειώσω να σας προτείνω να διαβάσετε την ιστορία της Killing in the Name campaing που έγινε στην Αγγλία το Δεκέμβριο του 2009. Καλή ακρόαση και πάλι και μην ξεχνάτε να βγαίνετε στα μπαλκόνια να κοιτάτε τον ερχομό της δόσης…

Advertisements

About chriszah

Ένας επαναστάτης του αυτονόητου. Προσπαθώ να μιλήσω οικονομικά σε μια χώρα γεμάτη "οικονομολόγους"... Στη φωτογραφία είναι το γιοφύρι της Άρτας. Δείτε όλα τα άρθρα του/της chriszah

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: